Fietsen door DC

Het is ieder weekend weer even overleggen waar we heengaan, want: zoveel te doen, zo weinig tijd. Er is hier ieder weekeinde wel iets wat we willen doen, maar tijd (en geld trouwens ook, helaas) hebben we niet in overvloed. Daarom werd het deze zaterdag niet het Virginia Wine Festival in Centreville, VA maar het H Street Festival in NE DC.

We gingen uiteindelijk met zijn vieren (Claire, Shannan, Katie en ik), want voor de meeste mannen in ons huis staat zaterdag altijd geheel in het teken van College American Football kijken op tv in de plaatselijke kroeg (en een beetje bijkomen van de voorgaande avond).

Omdat we wel op ludieke wijze naar H Street wilde gaan, besloten we om fietsen op Union Station te huren. Leuk (want mooi weer) en niet al te duur. Tenminste... Claire had op internet uitgevogeld dat het beter was om de metro naar het centrum te pakken en daar de fietsen te huren. Daar verhuurden ze namelijk een bepaald model dat minder duur was (10 dollar!).

Strak plan, vonden we. Dus wij met de metro (ca. 2,50 dollar) naar Bike and Roll in Metro Center. Waren ze op deze locatie momenteel "out of cruisers". Ze hadden nog wel comfort bikes voor ons (25 dollar), maar toch... Tot nu toe kwam er van ons goede voornemen om het financieel wat rustiger aan te doen weinig terecht.

Maar de fietstocht maakte veel goed. Ik vond het fantastisch om weer op een fiets te zitten (voelde me in één klap he-le-maal thuis). Tja, Nederlands bloed, zal ik maar zeggen... De anderen konden er wel om lachen, gelukkig. Maar zij waren in het begin toch wat onzeker over hun fietskunsten (er zijn hier bijna geen fietspaden, dus je fietst gewoon op de stoep tussen de voetgangers door), dus heb ik ze voor het grootste deel van de heenreis op sleeptouw genomen.

H Street NE ligt tegen het slechtste gedeelte van DC aan (getto). Toch was het festival erg leuk om mee te maken. Het deed me een beetje denken aan het jazz festival in Breda. Overal bandjes (van ska en singer-songwriters tot evangelische gospel waar de EO jongerendag jaloers op zou zijn) en natuurlijk datgene waar Amerikanen echt goed in zijn: eten! Verder waren er veel vertegenwoordigers van politici (er zijn verkiezingen in november) die flyers uitdeelden - het blijft natuurlijk wel Washington DC.

Het festival duurde van 13.00 tot 18.00 uur, maar wij moesten de fietsen voor die tijd alweer terugbrengen. We moesten nog flink doortrappen ook, omdat we per ongeluk een verkeerde afslag hadden genomen op Maryland Ave. en uitkwamen op het allerslechtste stuk van DC). We werden daar door iedereen op straat nagestaard en er hing een wat dreigende sfeer - niet echt relaxed. We vonden onze weg snel terug gelukkig, maar dit was niet een plek waar ik 's avonds zou willen lopen.

Toen we de fietsen hadden teruggebracht, hebben we de metro gepakt naar Capitol South en ons aangesloten bij de jongens. Na veel samenvattingen van American Football-matches (Studio Sport, maar dan de hele dag lang) was het tijd om wat te eten en daarna een volgende bar in te duiken.

Hier raakten we buiten aan de praat met een chefkok, zeg maar een Amerikaanse Jamie Oliver, die vanuit Louisiana was overgevlogen om op een feestje van een of andere politicus te koken.

Hij gaf ons zijn kaartje - mochten we nog een keertje in New Orleans komen, zijn we van harte uitgenodigd om (gratis) in zijn restaurant onbeperkt grilled seafood te komen eten. Verwacht niet dat dat er op korte termijn inzit - denk dat die chef dat maar ook al te goed wist, maar goed - maar was toch best interessant om zijn verhalen over good 'old Louisiana te horen.

Morgen weer een nieuwe week, maar nu nog even relaxen...

MariekeXx

P.S. Lieve Michiel en Céline, hoop dat jullie post-huwelijksdiner met iedereen nog gezellig was (kan bijna niet anders). Vond het oprecht jammer dat ik het etentje moest missen, maar het was wel fijn om elkaar via Skype toch nog even "te zien". Dikke kus en we spreken elkaar snel!